کاربست روش‌شناسی آینده ‌نگاری راهبردی در برنامه‌ریزی توسعه فضایی

, ,
عنوان مقاله:
کاربست روش‌شناسی آینده ‌نگاری راهبردی در برنامه‌ریزی توسعه فضایی
نویسنده(گان):
سحر ندایی طوسی
تاریخ انتشار:
دوره ۱۰ ، شماره ۲۰ ، بهار و تابستان ۱۳۹۷
نشریه:
نامه معماری و شهرسازی / شماره صفحه مقاله: ۴۸-۲۳
کلمات کلیدی:
ارزیابی و روش شناسی ؛ آینده نگاری ؛ عدم قطعیت
لینک مقاله:
https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=441764
چکیده:
برنامهریزی توسعه ی فضایی با دستور کار بهبود وضعیت آتی، از لحاظ نظری با ابعاد مربوط به آینده سروکار دارد. لیکن در عرصههای نظری و عملی، عمدتاً آینده به دلایلی همچون تأثیرپذیری از روشهای اثباتگرا، کمبود داده و ناشناخته بودن رویدادهای مربوط به آینده و بودجههای ناکافی نادیده گرفته میشود. در شیوههای راهبردی نیز به آینده تنها بهعنوان مقصدی هنجارین نگریسته میشود. با هدف تجهیز برنامهریزی برای عمل در محیطهای پیچیده و شرایط عدمقطعیت، انگاشت «آیندهنگاری راهبردی» پیشبینی آیندههای بدیل و تصویرسازی برآیندهای چندگانه ی ممکن را با نیت گسترش ادراک تصمیمگیرندگان از چالشهای آتی در دستور کار خود قرار داده است. بر این اساس در مقاله ی پیشرو، نخست به شیوه ی مطالعات اسنادی نسبت به تشخیص عرصههای متعدد از مفاهیم همپوشِ مرتبط اقدام و سپس با مرور رهیافتهای متعدد آیندهنگاری به پیشنهاد نحوه تلفیق آن در برنامهریزی راهبردی، با استفاده از روش تحلیل اثرات تقاطع و نرمافزار سناریوویزارد در منطقه ی شهری کرج پرداخته شده است. وجود عدمقطعیتهای فراوان خارج از سیستم برنامهریزی توسعه فضایی، ناشی از وابستگی نهادی، عملکردی-کالبدی منطقه به تهران خردمایه ی انتخاب موردپژوهی را تشکیل میدهد. بر اساس نتایج و در راستای خلق گزینههای مختلف تصمیمگیری، سازگارترین سناریو تداوم روندهای فعلی (سناریوی روند) بهدست آمد. الگوی نظام مراکز تکمرکزی، متشکل از نواحی یکپارچه ی بالقوه (PIA)، ساختار فضایی کریدوری به محوریت بزرگراه تهران-قزوین، ایفاگر نقش مکمل قطب کشاورزی منطقه با نظام مدیریتی به رهبری استاندار تهران از ویژگی های اصلی این سناریو بهشمار میروند.
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *