اندازه مطلوب شهر و حومه از منظر فقه شیعی

, ,
عنوان مقاله:
اندازه مطلوب شهر و حومه از منظر فقه شیعی
نویسنده(گان):
محمدمنان رئیسی
تاریخ انتشار:
شماره ۴۳ ، تابستان ۱۳۹۵
نشریه:
مدیریت شهری / شماره صفحه مقاله: ۲۰-۷
کلمات کلیدی:
اندازه شهر ؛ منظر
لینک مقاله:
https://www.magiran.com/paper/1556551
چکیده:
از مهمترین مسائل نظام شهرسازی، اندازه مطلوب شهر و حدود مطلوب برای توسعه کالبدی آن می باشد. اهمیت این مسئله به حدی است که بسیاری از سایر مسائل شهری نظیر نظام سلسله مراتب دسترسی شهر، نحوه توزیع خدمات شهری و غیره متاثر از این مسئله است. تاکنون، پژوهش هایی در این خصوص از زوایای اقتصادی و اجتماعی و غیره انجام شده است اما بداعت و نوآوری این پژوهش در این است که پاسخگویی به مسئله «چیستی اندازه مطلوب شهر» را از منظری فقهی انجام داده است. به این ترتیب که با استناد به آموزه های فقهی شیعی، ابتدا نظام هندسی مطلوب برای شهر اسلامی و کانون این نظام، استنباط شده است و سپس با استناد به احکام فقهی مسجد جامع (به عنوان کانون هندسی شهر)، حداقل و حداکثر اندازه قابل قبول برای شهر استنتاج شده است. بر این اساس، مدعای نگارنده در این پژوهش، تبیین اندازه مطلوب شهر و حومه صرفا از منظر فقهی (و نه از منظر اجتماعی و اقتصادی و غیره) است. روشی که در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفته است، روشی ترکیبی (مرکب از تحلیل محتوای کیفی و استدلال منطقی) است. بر اساس یافته های این پژوهش، شهر ایده آل از منظر فقه شیعی، شهری است با حداقل قطر یک فرسخ (حدود ۵.۵ کیلومتر) و حداکثر قطر چهار فرسخ (حدود ۲۲ کیلومتر). به علاوه، اندازه حومه شهر نیز می تواند حداکثر تا چهار فرسخ باشد.
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *