منظر طبیعی به مثابه مقصد؛ تحلیلی از ابعاد اجتماعی سبزراه

, ,
عنوان مقاله:
منظر طبیعی به مثابه مقصد؛ تحلیلی از ابعاد اجتماعی سبزراه
نویسنده(گان):
نیلوفر رضوى
تاریخ انتشار:
دوره ۲۶ ، شماره ۷۵ ، ۱۳۹۵
نشریه:
صفه / شماره صفحه مقاله: ۷۵-۴۳
کلمات کلیدی:
فضای سبز و منظر ؛ سبزراه ؛ ابعاد اجتماعی سبزراه ؛ مسیرهای فرخ بخش
لینک مقاله:
https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=356502
چکیده:
چنین تصور می شود که حیات رسمی سبزراه های طراحی شده هم زمان با رسمیت یافتن حرفه معماری منظر به مثابه یک پیشه و از اوایل قرن نوزدهم آغاز شده است. اما شواهد بیشماری در تاریخ وجود دارد که نشان می دهد انسان در همه فرایندهای مربوط به آبادانی سرزمین به این پدیده توجه کرده است.

امروزه با توجه به تعاریف برنامه ریزان و معماران از واژه سبزراه اجزای متفاوتی به این عنصر منظری افزوده شده است. بعلاوه، ناهمگونی در مفهوم سبزراه پیش از این موجب شده بود که فهرست یکسانی از اهداف و انتظارات برای ابداع آن در تجارب جهانی در اختیار نباشد. به این سبب و با در نظر گرفتن دقت نظری که در پژوهش های جاری برای روشن شدن وجوه بوم شناختی سبزراه مشاهده می شود، پژوهش حاضر به وجوه نسبتا فراموش شده اجتماعی این عنصر منظری پرداخته است. پرسش درباره علل اقبال اجتماعی به برخی از این عناصر منظری در مقابل برخی نمونه های دیگر، یکی از محورهای اصلی رسیدن به تعریف دقیق از این پدیده است. در این مسیر تحلیل مدارک تاریخی، اسناد تصویری نمونه ها و مرور مباحث و مجادلات پژوهشی همگی از ضروریات و مبانی این پژوهش بوده اند.

در نهایت و پس از تحلیل تفصیلی آرا و نمونه ها، مقاله حاضر نه تنها وجوه اجتماعی متضمن موفقیت و دوام سبزراه ها را فهرست کرده بلکه به مدد مرور نمونه ها در سیری تاریخی تا به امروز، نحوه و گوناگونی تحقق این وجوه را نیز بررسی کرده است. نتایج ارائه شده می تواند علاوه بر تغییر نگرش در برنامه ریزی این مسیرها، مبانی اصیل طراحی سبزراه را احیا و دیدگاه های نوین را با آن ادغام کند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *