پیکره بندی فضایی، ادراک تراکم و تعاملات اجتماعی در محیط های مسکونی: ارائۀ یک مدل علّی (نمونه موردی: مجتمع های مسکونی شهر مشهد)

, ,
عنوان مقاله:
پیکره بندی فضایی، ادراک تراکم و تعاملات اجتماعی در محیط های مسکونی: ارائۀ یک مدل علّی (نمونه موردی: مجتمع های مسکونی شهر مشهد)
نویسنده(گان):
رامین مدنی

شهرام پوردیهیمی

سیده فاطمه موسوی نیا

بهرام صالح صدق پور

تاریخ انتشار:
دوه ۲۲ ، شماره ۱ ، بهار ۱۳۹۶
نشریه:
هنرهای زیبا / شماره صفحه مقاله: ۵۲-۴۱
کلمات کلیدی:
مسکن ؛ تراکم ؛ تعامل اجتماعی ؛ پیکره بندی فضایی ؛ تراکم ادراکی
لینک مقاله:
https://jfaup.ut.ac.ir/article_62264.html
چکیده:
هرچند تراکم به عنوان معیاری کمّی، راهی برای کنترل و قانونمندی توسعه‌های مسکونی است و بر میزان فشردگی واحدهای مسکونی و جمعیت ساکن در آن‌ها دلالت می‌کند، امّا در عمل، شرایط زندگی ساکنین، از جمله شرایط زندگی اجتماعی، امنیت در فضاهای مشترک و همچنین شیوۀ ادراک محیط را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در مطالعات پیشین، اجماع کلی درخصوص رابطۀ میان تراکم و تعاملات اجتماعی در محیط‌های مسکونی وجود ندارد. در یک تراکم ثابت، شیوۀ طراحی و ترکیب واحدهای مسکونی می‌تواند ارزیابی‌های متفاوتی را از تراکم موجب شود. هدف این پژوهش بررسی رابطه میان انتظام و پیکره‌بندی فضایی، ادراک تراکم و تعاملات اجتماعی در قالب مدلی علّی است. جامعۀ آماری این تحقیق، ساکنین سه مجتمع با تراکم‌ جمعیتی، تراکم‌ خالص مسکونی و پایگاه اجتماعی-اقتصادی ساکنین مشابه و شیوۀ طراحی متفاوت در شهر مشهد بود، که از میان آنها نمونه‌ای شامل ۳۰۰‌ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شدند. پایایی پرسش‌نامۀ محقق‌ساخت با محاسبۀ آلفای کرونباخ و روایی آن با استفاده از روش تحلیل عامل تأییدی مورد بررسی قرار گرفت. در نهایت بررسی روابط علّی از طریق مدل‌یابی معادلات ساختاری نشان داد، میان ادراک تراکم و تعاملات اجتماعی رابطۀ منفی وجود داشته و ادراک تراکم در مدل مورد نظر پژوهش نقش واسطه‌ای دارد.
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *