چهارچوب توسعۀ میان افزا در بافت های تاریخی

, ,
عنوان مقاله:
چهارچوب توسعۀ میان افزا در بافت های تاریخی
نویسنده(گان):
مسعود قادریان
تاریخ انتشار:
دوره ۹ ، شماره ۱۹ ، پاییز و زمستان ۱۳۹۶
نشریه:
نامه معماری و شهرسازی / شماره صفحه مقاله: ۱۱۲-۹۳
کلمات کلیدی:
میراث و بافت تاریخی ؛ توسعۀ میان افزا ؛ تجدید حیات شهری ؛ دستور کار طراحی ؛ بافت تاریخی  
لینک مقاله:
https://www.sid.ir/fa/journal/ViewPaper.aspx?id=441759
چکیده:
توسعه های میان افزا در بافتهای تاریخی با دوگانگی متناقضِ توسعه و حفاظت مواجه است که با تخطی از یکی، دیگری به چالش کشیده میشود. نخستین پرسش برای مداخله در بافتهای تاریخی، فرآورده و فرآیند توسعه های جدید در آنهاست. در توسعه های میان افزا چه باید ساخت و «اقتضای بافت تاریخی» باید چگونه لحاظ گردد؟ کاربست توسعه میان افزا در احیای بافت تاریخی ابتدا باید با تعریف و سپس گونه شناسی انواع آن آغاز شود. بدین منظور پیشینه ی نظری به دنبال چیستی، چرایی و چگونگی توسعه میان افزا و پیشینه ی عملی به دنبال تجارب داخلی و خارجی آن است. ترکیب گفتمان توسعه ی بافت تاریخی و اقدامات متخصصان در هدایت و کنترل آن با نظریه کل رشد یابنده کریستوفر الکساندر، چارچوبی عملیاتی-تحلیلی برای توسعه های میان افزا در بافتهای تاریخی را فراهم مینماید. بر مبنای این چارچوب، توسعه میان افزا در بافتهای تاریخی باید هم پیوند با زمینه ی آن بوده، در بافت تاریخی یزد باید تفسیری از این هم پیوندی در لایه های فرم شهرِ تاریخی یزد (ماهوی) و نیز محیط های مرتبط (رویهای) با آن باشد. این هم پیوندی برای سایت ایلچیخان به صورت ویژه از طریق اصول و رهنمودهایی جهت نیل به توسعه ی همپیوندِ میان افزا در بافت تاریخی یزد محقق میگردد.
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *